Sensoriële Poëzie van Silvia Gatti

“And yet a strange beauty remains,
a memory of that moment
in which everything stopped, paused,
to begin anew,
like a heart faltering
but still determined to live.
I’ve always remember the wires of the laundry hanging
outside in the countryside,
so many worlds have passed
through those folds,
suspended,
the smell of the soap,
the warmth of the sun,
If death is a state of being
what would become of memories?


Do they linger in the air?


or do they dissolve in the tide?” - Silvia Gatti

Verdampende poëtische woorden lichten het scherm op in de multichannel geluidsinstallatie Chiaro di Luna, 2025 (Maanlicht) van beeldend kunstenaar Silvia Gatti. Het videowerk wordt gepresenteerd in de sectie Projections op Art Rotterdam, op voorstel van andriesse-eyck gallery. De beeldtaal bestaat uit gefragmenteerde natuurbeelden (opgenomen in Nationaal Park De Hoge Veluwe), computergegenereerde beelden, versleutelde codes en een experimenteel poëtisch kader.

Silvia Gatti (1983, Italië; woont en werkt in Amsterdam) maakt video- en geluidsinstallaties, schrijft poëzie, ontwikkelt computerprogramma’s en creëert conceptuele sculpturale werken. Haar praktijk is multidisciplinair en onderzoeksgericht. Ze beschouwt het werken met taal en storytelling als een vorm van ‘concrete filosofie’: “Ik ben altijd aangetrokken geweest tot fundamentele vragen, of ze nu wetenschappelijk, filosofisch of metafysisch zijn,” zegt Gatti. “Ze laten me nadenken over wat kennis is, wat menselijke intelligentie vandaag betekent en hoe we de wereld om ons heen waarnemen.” 

“Ik gebruik kunst om deze vragen concreet te benaderen, ze uiteen te rafelen en dichter bij hun essentie te komen. Storytelling verbindt me met de aard van het geheugen en met de constructie van mogelijke toekomsten. Het is een instrument waarmee ik abstracte concepten tastbaar en ervaarbaar maak, via herinnering of via projectie naar de toekomst, zodat ze niet alleen intellectueel, maar ook sociaal en existentieel beleefd kunnen worden.”

In Chiaro di Luna, 2025 verbeeldt Gatti hoe de natuur wordt ontcijferd vanuit een bunker die volledig opgaat in de architectuur van het omringende landschap. De bunker, een massieve, imposante constructie die in oorlogstijd bescherming biedt,  fungeerde ook als verborgen communicatiesite. In dezelfde bunker waar Gatti het videowerk opnam, stond ooit een Enigma-machine opgesteld: een versleutelingsapparaat dat leek op een kleine typemachine in een houten koffer, gebruikt om militaire berichten te coderen en te decoderen. Het werd vooral bekend door het gebruik ervan door nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Maar zelfs binnen de veiligheid van dikke betonnen muren moesten signalen kunnen doordringen: “De Enigma-machine ontving binnen de bunker nog steeds informatie uit de lucht,” vertelt Gatti. “Ze moest op een bepaalde manier open en blootgesteld zijn om berichten van buitenaf te kunnen ontvangen, zodat de machine ze kon ontcijferen en vertalen.” Dit gegeven fascineerde de artiest en werd het conceptuele vertrekpunt voor Chiaro di Luna.

“Ik vroeg me af: wat betekent het om beschermd te zijn? Wat betekent het om blootgesteld te zijn? En hoe verbinden we ons met anderen en met de wereld om ons heen?” legt Gatti uit. “Ook het netwerk en de logica van de Enigma-machine, die informatie uiteenrafelt tot iets begrijpelijk, intrigeerden me in relatie tot mijn praktijk rond programmeren en poëzie.”

In het videowerk wordt de natuur gemechaniseerd en decodeert het programma onvermoeibaar wat erin besloten ligt. “Ik schreef een poëtische tekst, en het programma breekt de taal op in signalen en onthult zo wat de natuur ons probeert te vertellen. Ik wilde de grenzen tussen de natuur en het interieur van de bunker laten vervagen, alsof de muren worden opengebroken om rechtstreeks met de natuur te werken en erdoorheen te bewegen.”

Naast de videoinstallatie is er ook een sculptuur van afgedankte oude klokken. “Ik heb ze geopend zodat je de blootliggende tandwielen ziet bewegen en het tikken van de tijd hoort. Het geluid van hun rotoren deed me ook denken aan het mechanische geluid van Enigma-machines wanneer ze codes kraken.”

Ontdek de immersieve elektronische en visuele ervaring Chiaro di Luna, 2025 in de sectie Projections op Art Rotterdam.

Bio
Silvia Gatti (1983, Alessandria, Italië; woont en werkt in Amsterdam) is een hedendaagse kunstenaar wiens praktijk verschillende disciplines omvat, van architectuur tot video- en geluidsinstallatie, poëzie, sculptuur, programmeren en conceptuele werken op papier. Ze onderzoekt de kruispunten van taal, technologie en natuur.

Voor ze in 2021 cum laude afstudeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, behaalde Gatti een master in Architectuur, Design en Stedenbouw aan de Universiteit voor Architectuur in Genua, Italië. Van 2023 tot 2025 was ze resident kunstenaar aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam.

Haar werk werd zowel in Nederland als internationaal (Italië) getoond. Recente hoogtepunten zijn onder meer de groepstentoonstelling in de Diogenes Bunker in Arnhem (2025) en haar selectie voor en deelname aan de tentoonstelling Art Directions tijdens het International Film Festival Rotterdam 2026, wat haar betrokkenheid bij experimentele, immersieve en interdisciplinaire mediainstallaties onderstreept.

In 2019 won Silvia Gatti de Eerste Prijs van de Lassnigbeme Contest, georganiseerd door het Stedelijk Museum Amsterdam, met haar reeks tekeningen getiteld ON PLACEBO EFFECT

Geschreven door Emily van Driessen