Coming soon
Coming soon
Selecteer type
At Art Rotterdam (28-30 March 2025 at Rotterdam Ahoy), Wouters Gallery from Brussels will showcase the work of Elen Braga in the New Art Section, curated by Övül Ö. Durmuşoğlu. Braga’s art captivates viewers with its striking visual appeal, which can often be misleading at first glance: her works may initially appear playful and vibrant, yet a closer look tends to reveals a layered complexity, marked by sharp and critical reflection. In her practice, Braga weaves political themes, power dynamics and personal memories into compelling narratives.
Elen Braga is known for her multidisciplinary and conceptually rich approach, encompassing installation, sculpture, video, textile and performance. Her work delves into themes such as strength, power dynamics, ambition and resilience, blending personal experiences and local narratives with universal themes and current events. Drawing inspiration from mythology, mass culture, folklore, religion and cultural traditions from both Belgium and Brazil, Braga explores how these continue to shape our daily actions and beliefs. At times, she reinterprets historical events as acts of resistance against official narratives. The artist is particularly intrigued by the paradoxes and ambiguities that emerge in her work, always aiming to spark a dialogue.
Braga often draws on her own life and experiences — such as surviving a childhood bus accident — to create intimate connections between the personal and the political, or even the collective. Her work is usually deeply attuned to the context of the locations where it is displayed and is frequently presented in the public space.
The artist works with unconventional materials such as textiles (including hand-tufted tapestries), ceramics, metal, language and even her own body. For Braga, the process of creation is nearly as significant as the outcome: a ritual shaped by dedication, perseverance and self-imposed challenges. Physical exertion plays a vital role in that, as she frequently explores the physical and mental limits of her body and integrates these into her work. A notable example is her monumental tapestry “Elen ou Hubris” (2020), which measured 24 metres in length, weighed 200 kilograms and was displayed for just five hours at the triumphal arch of the Cinquantenaire in Brussels. Conceptually, the piece explored the tension between ambition and overconfidence (hubris), connecting mythological and biblical narratives with personal reflections on pride and discipline. The work took nearly two years to complete.
For an earlier artwork, “Tão quente que era que pouco mais era morte” (“So Hot That a Degree More Would Mean Death”) (2015), Braga travelled to Death Valley in the United States, where she performed with a structure of twelve aluminium plates, inscribed with her interpretations of passages from Dante’s Inferno. This performance underscored her ongoing fascination with the duality of human strength and fragility.
For a recent exhibition at Wouters Gallery, Braga explored the increasingly blurred boundaries between public and private spheres. Translating the concepts of a café and a love hotel into textile installations, she questioned the consumption of love in a digital age.
Elen Braga was born in 1984 in Maranhão, Brazil, into a family of very modest means. Her mother’s work with textiles profoundly influenced her understanding of how craft and identity can intersect in meaningful ways. Raised in a strict religious environment, Braga even gained a degree of recognition as a gospel singer in Brazil. As a child, she also participated in beauty pageants, an intriguing contrast to her religious upbringing, which discouraged overt displays of vanity. Although religion initially provided her with a sense of structure and security, Braga began questioning her beliefs as a teenager. Through art, she found a new way to make sense of the world and express herself. Her first experiments in performance art emerged from a desire to push boundaries — both physical and conceptual. The techniques she developed as a gospel singer later proved invaluable in her performances.
Since 2016, Braga has been based in Belgium. In 2018, she completed a post-master’s degree at a·pass (Advanced Performance and Scenography Studies) in Brussels. She has participated in several residency programmes, including MORPHO, Central Saint Martins and Buitenplaats Brienenoord. Her work was exhibited at institutions such as WIELS, M HKA and Centre Pompidou-Kanal in Brussels and was recently part of a group show at Mu.ZEE in Ostend. Until the end of January, her work will also be on view at CC Strombeek. In 2025, her first monograph will be published by MER Books.
The work of Elen Braga’s will be featured in the New Art Section at Art Rotterdam, presented by Wouters Gallery from Brussels.
Written by Flor Linckens
In conversation with Diego Diez about his gallery, ambitions and presentation at Art Rotterdam
Diez Gallery participates in Art Rotterdam for the second time. The young Amsterdam gallery is making a name for itself with its program and daring presentations at major international fairs. This year, Diez Gallery is part of the Main Section. We spoke with founder Diego Diez about his gallery, his ambitions, and his plans for the upcoming edition of Art Rotterdam.
“We will soon celebrate our third anniversary,” says Diego Diez in the back room of his gallery in Amsterdam West. “I saw opportunities for my gallery because there wasn’t a gallery in Amsterdam with the same ambition or projects that I want to show in my gallery.” In a relatively short time, he managed to build a reputation—not so much in the Netherlands, as Diez mainly programs with artists who are more renowned abroad.
The Spanish Rietveld alumnus has participated in prestigious fairs such as Frieze, Liste, and ARCO. There, he stood out with bold presentations. For example, with Sands Murray-Wassink, he showed a selection of 365 drawings in his booth and captured attention; at Liste with Ian Waelder’s presentation, incorporating an architectural intervention to transform it into a small museum exhibit.
Money or financial gain is not the main focus for Diez, who articulates his plans with great clarity. “The art fairs I do and the steps I take need to serve a purpose. Doing an art fair just for the sake of it is simply a waste of time and energy.” Diez’s goal is to increase the visibility of his gallery and place works in major private or public collections.
A Leap of Faith
Art Rotterdam is scheduled for late March. While Diez had a booth in the New Art Section last year, this time he will participate in the Main Section. Because the previous edition was commercially successful—Diez sold all the works he brought—he is excited to return to Rotterdam and continue to show the different aspects of his program from the main section.
“I am not yet well-known among a larger group of collectors, curators, and corporate collections in The Netherlands. My goal is to show my commitment to this scene, city, and country and to demonstrate that I am truly convinced that Amsterdam is a good place for my gallery. For that, I want to show my vision and the vision of my artists to the local audience. Art Rotterdam is the best place to gain that recognition. That’s why I decided to take a leap of faith and participate in the Main Section this year.”
To make his plan succeed, Diez aims to secure the best work from his best artists for Art Rotterdam. This might seem obvious, but for instance, Ian Waelder has a solo exhibition at Carlier | Gebauer in Berlin just before the fair. Securing new work requires some persuasion on Diez’s part. “I approach my artists and explain the importance of this step for me. I need to show people in the Netherlands that I can bring the best of one of my most important artists. Most of the works I receive will be new works made specifically for the fair.”
Tilde
Diez’s approach to his craft stems from his previous role as the leader of the non-profit art space Tilde, which he ran from 2019 to 2022. For his projects, he showed well-known names such as Francisco de Goya y Lucientes, Laure Prouvost, and Moyra Davey. “More is possible when you have a non-profit space instead of a gallery, even with well-known artists, as there are no conflicting commercial interests,” Diez explains. At the same time, it allowed him to build a vast network of artists and curators.
Tilde was housed in Diez’s two-room apartment in Amsterdam. This meant that collaborations were highly personal, with ongoing consultations with artists that, metaphorically speaking, began at breakfast. “All the artists I work with are passionate about art, its creation, and art history. The work I show must have a certain political or social relevance or a connection to art history.”
Diez was inspired to adopt this organic way of working by his friend Marja Bloem, the partner of the late Seth Siegelaub, one of the key figures in early conceptual art. Siegelaub had a gallery in New York in the late 1960s that stood out for its groundbreaking presentation methods. The 2015 retrospective on Siegelaub at the Stedelijk Museum was a revelation for Diez: “He did things with passion. He quickly realized that the contemporary art world wasn’t for him, so he stopped his gallery. His approach felt very natural to me, especially for work that wasn’t in vogue at the time.”
Art Rotterdam
One notable aspect of Tilde’s programming was the combination of contemporary artists with established names, such as pairing the young Nora Turato with Lilly van der Stokker. Diez plans to do something similar at Art Rotterdam. This time, there won’t be an architectural intervention but an elegant interplay of high-quality secondary market works, sourced together with Paul van Esch, and contemporary pieces by Ian Waelder, Jessica Wilson or Rasoul Ashtary. Diez plans to group them around three major themes in art history: history and identity, portraiture, and abstraction.
“Because of the importance of art history for my artists , it’s very good to place them in context. Many people don’t know my artists yet because they don’t exhibit in the Netherlands. That’s why I’m showing them alongside an established name.”
Diez can already reveal a glimpse: for the theme of history, he plans to present a work by Anselm Kiefer, who will have exhibitions at both the Stedelijk Museum and the Van Gogh Museum at that time, alongside works by Ian Waelder.
Written by Wouter van den Eijkel
Rotterdam Art Week takes place at the same time as Art Rotterdam; from 26 to 30 March 2025, Rotterdam will be all about art. At 50 locations throughout the city, you will discover fairs, exhibitions, open studios, tours, artist talks and more. From sensational openings to surprising pop-up shows, art can be seen, experienced and enjoyed everywhere for five days.
For the complete Rotterdam Art Week programming: www.rotterdamartweek.nl/programma
In gesprek met Diego Diez over zijn galerie, ambities en presentatie op Art Rotterdam
Diez Gallery doet voor de tweede keer mee aan Art Rotterdam. De jonge Amsterdamse galerie timmert aan de weg met een uitdagende programmering en gedurfde presentaties op grote buitenlandse beurzen. Dit jaar staat Diez Gallery in de Main Section. We spraken oprichter Diego Diez over zijn galerie, zijn ambities en plannen voor de komende editie van Art Rotterdam.
‘We bestaan binnenkort drie jaar’, vertelt Diego Diez in de achterruimte van zijn galerie in Amsterdam West. ‘Ik zag kansen voor mijn galerie, omdat er in Amsterdam geen galerie was met dezelfde ambitie of projecten die ik voor mijn galerie wil tonen.’ In relatief korte tijd wist hij naam te maken. Niet zozeer in Nederland, want Diez programmeert namen die vooral over de grens bekendheid genieten.
De Spaanse Rietveld-alumnus nam deel aan gerenommeerde beurzen als Frieze, Liste en ARCO. Daar viel hij op met gedurfde presentaties. Zo toonde hij maar liefst 365 tekeningen van Sands Murray-Wassink in zijn stand en wist hij op Liste de aandacht te grijpen door de presentatie van Ian Waelder met een architectonische ingreep om te bouwen tot een kleine museumpresentatie.
Geld of financieel gewin staan daarbij niet voorop voor Diez, die zijn plannen met grote helderheid uit de doeken doet. ‘De kunstbeurzen die ik doe en de stappen die ik zet, moeten een doel dienen. Een kunstbeurs doen alleen om een kunstbeurs te doen, is gewoon een verspilling van tijd en energie’. Diez’ doel is het vergroten van de naamsbekendheid van zijn galerie en het plaatsen van een werk in een grote particuliere of publieke collectie.
A leap of faith
Eind maart staat Art Rotterdam op de rol. Waar Diez vorige editie een booth had in de New Art-sectie, is hij ditmaal te vinden in de Main Section. Omdat de vorige editie vanuit commercieel oogpunt succesvol was – Diez verkocht al het werk dat hij had meegenomen – kijkt hij ernaar uit om terug te keren op Art Rotterdam en verschillende aspecten van mijn programma in de Main Section te laten zien.”
‘Ik ben nog niet bekend bij een grote groep verzamelaars, conservatoren en bedrijfscollecties in Nederland. Mijn doel is om mijn toewijding aan deze scene, stad en land te tonen en te laten zien dat ik ervan overtuigd ben dat Amsterdam een goede plek is voor mijn galerie. Daarvoor wil ik mijn visie en de visie van mijn kunstenaars aan het Nederlandse publiek laten zien. Art Rotterdam is de beste plek om die erkenning te krijgen.” Daarom besloot ik dit jaar een sprong in het diepe te wagen – a leap of faith – en deel te nemen aan de Main Section.’
Om zijn plan te laten slagen wil Diez het beste werk van zijn beste kunstenaars bemachtigen voor Art Rotterdam. Dat klinkt misschien als een open deur, maar bijvoorbeeld Ian Waelder heeft vlak voor de beurs een solotentoonstelling bij Carlier | Gebauer in Berlijn. Om nieuw werk te krijgen, is dus enige overtuigingskracht nodig van de kant van Diez. “Ik benader mijn kunstenaars en leg het belang van deze stap voor mij uit. Ik moet de mensen in Nederland laten zien dat ik het beste kan brengen van een van mijn belangrijkste kunstenaars. De meeste werken die ik krijg, zullen nieuw werk zijn dat speciaal voor de beurs is gemaakt.”
Tilde
Diez’ benadering van zijn metier gaat terug op zijn vorige rol als leider van de non-profit kunstruimte Tilde die hij tussen 2019 en 2022 runde. Diez toonde onder meer bekende namen als Francisco de Goya y Lucientes, Laure Prouvost en Moyra Davey. ‘Er is meer mogelijk als je een non-profitruimte hebt en geen galerie, ook met bekendere kunstenaars, want er zijn geen conflicterende commerciële belangen’, aldus Diez. Tegelijk stelde het hem in staat een groot netwerk van kunstenaars en curatoren op te bouwen.
Tilde was gehuisvest in Diez’ Amsterdamse tweekamerappartement. Het betekende dat de samenwerkingen zeer persoonlijk waren, er was doorlopend overleg met de kunstenaars, dat begon bij wijze van spreken al tijdens het ontbijt. ‘Alle kunstenaars waarmee ik werk zijn gepassioneerd over kunst, het maken ervan en de kunstgeschiedenis. Het werk dat ik toon moet een zekere politieke of sociale relevantie hebben of in relatie staan tot de kunstgeschiedenis.’
Diez werd op het spoor gezet van deze organische manier van werken door zijn vriendin Marja Bloem, de geliefde van wijlen Seth Siegelaub, een van de hoofdrolspelers van de vroege conceptuele kunst. Siegelaub had eind jaren ’60 een galerie in New York die zich onderscheidde door baanbrekende presentatievormen. Het retrospectief over Siegelaub in het Stedelijk Museum in 2015 was voor Diez een eye opener: ‘Hij deed dingen met passie. Al snel realiseerde hij zich dat de hedendaagse kunstwereld niets voor hem was, dus stopte hij met zijn galerie. Zijn werkwijze heel natuurlijk op me over. Zeker voor werk dat op dat moment niet in en vogue was.’
Art Rotterdam
Opvallend aan de programmering van Tilde was de combinatie van hedendaagse kunstenaars met gevestigde namen, zoals de combinatie van de nog jonge Nora Turato met Lilly van der Stokker. Iets soortgelijks wil Diez op Art Rotterdam gaan doen. Ditmaal geen architectonische ingreep, maar een elegant samenspel van hoogwaardig werk uit de secundaire markt, dat Diez aankoopt met Paul van Esch, met hedendaags werk van Ian Waelder, Jessica Wilson of Rasoul Ashtary. Diez wil ze groeperen rond 3 grote thema’s uit de kunstgeschiedenis: geschiedenis en identiteit, het portret en abstractie.
‘Vanwege het belang van de kunstgeschiedenis voor mijn kunstenaars, is het heel goed om ze in context te plaatsen. Veel mensen kennen mijn kunstenaars nog niet, omdat ze niet in Nederland tentoonstellen. Daarom toon ik ze samen met een gevestigde naam.’
Een tipje van de sluier kan Diez al oplichten: voor het thema geschiedenis is het plan om een werk van Anselm Kiefer, die op dat moment een tentoonstelling heeft in zowel het Stedelijk Museum als in het Van Gogh, te presenteren naast werk van Ian Waelder.
Geschreven door Wouter van den Eijkel
Tijdens Art Rotterdam (28-30 maart 2025 in Rotterdam Ahoy) presenteert Wouters Gallery uit Brussel het werk van Elen Braga in de New Art Section, die werd gecureerd door Övül Ö. Durmuşoğlu. De visuele aantrekkingskracht van Braga’s werk misleidt de kijker: haar werken ogen aanvankelijk speels en kleurrijk, maar onthullen bij nadere observatie een gelaagdheid die getuigt van buitengewoon scherpe en kritische reflectie. Ze verweeft daarbij politieke thema’s, verhalen over machtsverhoudingen en persoonlijke herinneringen tot krachtige narratieven.
Elen Braga staat bekend om haar multidisciplinaire en conceptueel gelaagde praktijk, waarin installatie, sculptuur, video, textiel en performance centraal staan. Ze verkent daarmee thema’s als kracht, machtsrelaties, ambitie en veerkracht, waarbij ze persoonlijke ervaringen en lokale verhalen verweeft met grotere universele thema’s en de actualiteit. Daarnaast put Braga inspiratie uit mythes, massacultuur, folklore, religie en culturele tradities uit zowel België als Brazilië, en onderzoekt ze hoe deze voortleven in ons dagelijks handelen en onze overtuigingen. De kunstenaar is in het bijzonder geïnteresseerd in bepaalde paradoxen en ambiguïteiten die daarbij ontstaan en hoopt met haar werk een dialoog op gang te brengen.
Soms herinterpreteert Braga een bepaalde geschiedenis als een daad van verzet tegen de officiële geschiedschrijving. Door haar eigen leven en ervaringen als uitgangspunt te nemen, waaronder een busongeluk dat ze als kind overleefde, creëert Braga een intieme dialoog tussen het persoonlijke en het politieke of het collectieve. Haar werk sluit vaak nauw aan bij de specifieke context van de locatie waar het wordt getoond en wordt regelmatig gepresenteerd in de openbare ruimte.
De kunstenaar maakt gebruik van materialen als textiel (waaronder handgetufte wandtapijten), keramiek, metaal, taal of haar eigen lichaam. Voor Braga is het maakproces haast net zo belangrijk als het eindresultaat: een ritueel dat wordt gekenmerkt door toewijding, doorzettingsvermogen en zelfopgelegde opdrachten. De fysieke inspanning die haar werken vereisen, speelt daarbij een cruciale rol. Braga onderzoekt regelmatig de fysieke en mentale grenzen van haar lichaam en integreert deze inspanningen in haar kunst. Haar monumentale tapijt ‘Elen ou Hubris’ (2020) was bijvoorbeeld 24 meter lang en 5 meter breed en woog maar liefst 200 kilo. Het werk was slechts vijf uur te zien aan de triomfboog van het Jubelpark in Brussel. Inhoudelijk onderzocht het werk de grens tussen ambitie en overmoed (‘hubris’), waarbij Braga mythologische en Bijbelse verhalen verbond aan persoonlijke ideeën over trots en zelfdiscipline. Ze was bijna twee jaar bezig met het werk.
Voor haar eerdere werk ‘Tão quente que era que pouco mais era morte’ (‘Zo heet dat een graadje meer de dood betekende’) (2015) reisde Braga naar Death Valley in de VS. Daar voerde ze een fysieke performance uit waarbij ze een constructie van twaalf aluminium platen droeg, voorzien van haar eigen interpretaties van passages uit Dantes Inferno. Dit werk weerspiegelde haar voortdurende fascinatie voor zowel de kracht als de beperkingen van het menselijk lichaam.
Voor een recente tentoonstelling in Wouters Gallery onderzocht Braga de vervagende grenzen tussen publieke en private sferen. Daarvoor vertaalde ze de concepten van een café en een zogenaamd love hotel naar textielinstallaties die deze vervagende grenzen blootleggen, met een scherpe blik op de consumptie van liefde in een digitale wereld.
Elen Braga werd in 1984 geboren in Maranhão in Brazilië in een buitengewoon arme familie. Haar moeder werkte met textiel, waardoor Braga al vroeg ontdekte dat ambacht en identiteit elkaar op interessante manieren kunnen versterken. De kunstenaar kreeg een streng religieuze opvoeding en genoot zelfs een tijdje bekendheid als gospelzanger in Brazilië. Daarnaast nam ze als kind deel aan beauty pageants, een interessant contrast met haar religieuze omgeving, die kritisch was op uiterlijke vertonen van ijdelheid. Hoewel religie haar aanvankelijk een veilige structuur bood, begon ze als tiener te twijfelen aan haar overtuigingen. Via de kunst vond ze een nieuwe manier om haar wereld te begrijpen en zichzelf uit te drukken. Haar eerste experimenten in de performancekunst ontstonden uit een verlangen om grenzen te doorbreken — zowel fysiek als conceptueel. De stemtechnieken die ze tijdens haar gospelperiode had geleerd, kwamen bovendien goed van pas in haar performances.
De kunstenaar woont sinds 2016 in België. Ze behaalde in 2018 haar post-master aan a·pass (Advanced Performance and Scenography Studies) in Brussel en nam deel aan diverse residentieprogramma’s, waaronder bij MORPHO, Central Saint Martins en Buitenplaats Brienenoord. Haar werk was onder meer te zien in WIELS, M HKA en Centre Pompidou-Kanal in Brussel en was tot voor kort onderdeel van een groepsshow in Mu.ZEE Oostende. Tot eind januari is haar werk ook te zien in CC Strombeek. In 2025 verschijnt haar eerste monografie bij MER Books.
Het werk van Elen Braga zal tijdens Art Rotterdam te zien zijn in de New Art Section, gepresenteerd door Wouters Gallery uit Brussel.
Geschreven door Flor Linckens
Gelijktijdig met Art Rotterdam vindt Rotterdam Art Week plaats; van 26 t/m 30 maart 2025 staat Rotterdam volledig in het teken van kunst. Op 50 locaties door de stad ontdek je beurzen, tentoonstellingen, open studio’s, tours, artist talks en meer. Van spraakmakende openingen tot verrassende pop-up shows, vijf dagen lang is kunst overal te zien, te ervaren en te beleven.
Voor de complete Rotterdam Art Week programmering: www.rotterdamartweek.nl/programma
Fons Hof, Director Art Rotterdam
“The first edition at the new location Rotterdam Ahoy will be a special experience for international collectors, art professionals, and art enthusiasts. The fair will feature a grid of galleries interspersed with large curated spaces for video, sculpture, installations and performance. Here galleries can showcase their most daring and outspoken artists. In addition, Prospects, the Mondriaan Fund exhibition for emerging talent, will return in an extra large format. This combination creates a rich, diverse, and inspiring visitor experience, ensuring that Art Rotterdam remains future-proof.”
Edo Dijksterhuis in Dutch newspaper Het Parool, February 1, 2024
The fact that the Prospects exhibition of the Mondriaan Fund could no longer be housed at Art Rotterdam, prompted the entire fair to move to the new venue Rotterdam Ahoy.
A nice side effect of this solidarity action, is that Art Rotterdam can bring back much beloved sections from the past 25 years that were lost due to a lack of space, such as Sculpture Park, Intersections and of course the Projections video section. Something to look forward to.”
Art Rotterdam in Rotterdam Ahoy
Fons Hof, directeur Art Rotterdam
“De eerste editie op de nieuwe locatie Rotterdam Ahoy wordt een bijzondere ervaring voor internationale verzamelaars, kunstprofessionals en -liefhebbers. De beurs toont een sterke mix van galeries, afgewisseld met grote gecureerde ruimtes voor video, sculpturen, installaties en performances. Hier kunnen galeries hun meest uitgesproken en experimentele kunstwerken tonen. Daarnaast keert Prospects, de tentoonstelling van het Mondriaan Fonds voor opkomend talent, terug in extra groot formaat. Deze combinatie zorgt voor een rijke, diverse en inspirerende bezoekerservaring, waardoor Art Rotterdam toekomstbestendig blijft.”
Edo Dijksterhuis in Het Parool, 1 februari 2024
“Dat de Prospects tentoonstelling van het Mondriaan Fonds niet meer gehuisvest kon worden ten tijde van Art Rotterdam, gaf de aanleiding om de hele beurs naar Rotterdam Ahoy te verhuizen. Mooie bijkomstigheid van deze solidariteitsactie is dat Art Rotterdam in het veel grotere Ahoy onderdelen kan terugbrengen die in de afgelopen 25 jaar zijn ontwikkeld maar telkens door ruimtegebrek sneuvelden, zoals Sculpture Park, Intersections en natuurlijk de videosectie Projections. Iets om naar uit te kijken.”
Art Rotterdam in Rotterdam Ahoy
Talk hosted by Art Rotterdam – ‘The Influence of Digital Technology on Architecture, Fashion, Art and Design’
Thursday February 1, 17.00 – 18.00 hrs
Location: Reflections Room, on the first floor, next to booth 30
Four experts in the fields of architecture (Aric Chen, director of Nieuwe Instituut), art (Nieck de Bruijn, founding director of Upstream Gallery), fashion (Margreeth Olsthoorn, owner of her eponymous fashion store, curator and stylist), and design (Audrey Jane, interdisciplinary designer using analogue and digital methods) will share their perspectives on this issue in a panel discussion moderated by art historian Manuela Klerkx. Note: This is an English spoken event.
Talk hosted by BK-Information – ‘Marilyn Douala Bell: The Art Practice and the Practice of Public Art in Douala, Cameroon’
Sunday February 4, 11.30 – 12.30 hrs
Location: Reflections Room, on the first floor, next to booth 30
BK-Information hosts the lecture ‘The Art Practice and the Practice of Public Art in Douala, Cameroon’. In an interview with Marilyn Douala Bell, artist Liesbeth Bik will discuss Douala Bell’s role as a commissioner of exhibitions and art in the public space of the city of Douala in Cameroon. Note: This is an English spoken event.
Free guided tours with Young Collector’s Circle
Saturday February 3, 13.00 & 15.00 hrs
Sunday February 4, 13.00 & 15.00 hrs
Registration and staring point : entrance of the fair
Want to join a tour of the fair, led by a passionate art lover from the Young Collectors Circle? The Young Collectors Circle opens up the art world to art lovers with collecting ambitions. Meet other starting collectors, get acquainted with all aspects of collecting and develop your own taste and style.
For further questions, please visit the Info Desk at the entrance of the fair.
After graduating from art schools in Wuhan and London, Sun Chang (1994) attended ‘The Dirty Art Appartment’ course at the Sandberg Institute in Amsterdam from 2017-2019. Rather than training artists to practise a craft, it invites them to research our everyday social dynamics and the meanings we assign to social roles. Chang therefore describes herself as a ‘community-based and social artist’. In 2020, she initiated to M•Others (2020-present), an exploration of what motherhood means through interviews, discussions and workshops. In doing so, the artist builds a community that anyone can join. At ‘Prospects’ at Art Rotterdam, she gives insight into her process and shows a recent collaborative artwork.
The idea for the to M•Others project (2020-present) emerged during the covid pandemic. Chang shares: “Lockdown made another thing apparent: much of the work around the house is done by women. This is no news, but it made clear that even when everyone is at home, most chores still end up on the plates of women. Gender plays a role in the home. This was the starting point of my project to M•Others, in which I examine M(other)ing: mothering, taking care of another, the home, and oneself. I started examining motherhood as an action, not as a state of being. In the end motherhood, the act of mothering, is a sort of taking care of one another that can be performed by anyone, regardless of gender identity.” The artist thus uses a broad definition of motherhood, as ‘caring for another’, to include fathers, people without children and queers.
Through dinners, letters, pamphlets, interviews, discussions and collective design workshops, Chang explores what motherhood entails. One example is Sisther-Hood (2023), a large canvas designed with mothers from the Bijlmer and cardboard tags written by girls from womxn’s Mill neighbourhood. This textile work acts as a manifesto with the words ‘I am more because we are more’. The ‘I’ and ‘we’ are connected like veins of life. In the spirit of: ‘another’s beauty and strength does not mean the absence of your own.’ This project was organised during International Women’s Day together with Buurtzus. The children and adults reflected on their female role models and women/girl power in others and themselves. In addition, participants created spirit masks, inspired by a hybrid creature from Greek mythology, to represent symbols of domesticity and threats towards women.
At Prospects, the artist shows this 3-metre-long cloth with an ant-shaped anthill, in response to the question of which animal best represents motherhood. According to Chang, the ant is like a cloak that radiates the strength and connection of its creators. In times when we risk losing sight of connection, Chang uses her artistry to connect people of diverse cultural backgrounds and ages. In her words, “In the end, everyone can be a mother, regardless of gender or sex. M(other)ing [ed. mothering] is a verb, an intention.” As such, her art practices contribute to emancipation, resilience and self-awareness.
Sun Chang (1994) is a social artist, independent publisher and educational designer based in Amsterdam. From 2012 to 2019, she pursued art studies in Wuhan, Beijing, New York, London and Amsterdam. Chang is artistic director of to M-Others and co-founder of Lost Dad Publishing. She was granted several residencies, including from Guangdong Times Museum (2022-2023), Witte Rook (2022) and CBK Zuidoost (2021).
Between 2022-2023, Chang received talent support from the Mondriaan Fund. Therefore, she is one of the participating artists of the ‘Prospects’ exhibition at Art Rotterdam.
Written by Pienk de Gaay Fortman
